Tam on bir ay olmuş görüşmeyeli. Dile kolay hasretini çekene zor on bir ay. Nasıl da özlemişim, gözümde gönlümde tütmüş hasretin.

Giderken gelirim yine demiştin de ben görür müyüm acaba seni geldiğinde diye buruk bir acı çökmüştü yüreğimin taa içine.

Ya kavuşamazsak diye. Ayrılırken tesselliyi bayramda bulmuş avutmuştum kendimi.

Gidişini de gelişin gibi huzurla anmak için üç gün üç gece yaşamıştım bayram sevincini sevdiklerimle.

Ama inanır mısın daha ayrılır ayrılmaz özlem ateşin düştü en derinime.

Oysa ki seninleyken ne kadar da güzeldi her şey. Sen yanımdayken gözümü gönlümü daha bir sakınırdım haramdan sen öyle istiyorsun diye.

Seninleyken yemezdim, içmezdim gün boyu. Zoruma da gitmez aksine mutlu olurdum. Nefs denen o şeytana bir çelme daha taktım diye.

Sadece ben mi? Yüz binler, milyonlar hayran sana. Gelişine hasret, gidişinle vuslatta. Hiç gitme hiç bitme ister hemhal olan yürekler yek vücutta.

Varlığınla etrafa yayılan uhrevi hava, manevi dinginlik ve bitmeyen huzur... Gelişinle aydınlanır gönüller.

Edilen dualar seninleyken daha bir içten daha bir anlamlı olur. Gönüllerde birleşir ortak dualar, ortak vakitlerde tüm Ümmet-i Muhammed'le. Hoş geldin

Sultanım! Gönlümüze, şehrimize, evlerimize hoş geldin. Sefa geldin, sefalar getirdin. Rahmetle geldin, rahmetler getirdin. Hoş geldin, iyi ki de geldin Sultanım!

Ramazan-ı Şerif hoş geldin! Beni sana kavuşturan Rabbime şükürler olsun. Hamd olsun, hamd-ü senalar olsun Hoş geldin. Hem de öyle böyle değil pek bir hoş geldin...

Sen geldin diye yaşarken en büyük mutluluğu; gideceğin güne yaklaşma korkusunu da yaşamaya başlar içten içe gönüller. On bir ay sonra tekrar geleceğini bilmekle teselli eder avuturum kendimi, bununla avunan milyonlar gibi. Ümit eder dua eder beklerim.

Kavuşur muyuz? Görür müyüm bir daha seni bilemem. Can-ı gönülden isterim ama bilemem, o da takdir-i ilahi. Hoş geldin Şehr-i Ramazan; Hoş geldin Gönl-ü Ramazan Hoş geldin Kalb-i Ramazan Sultanım; Hoş geldin…

Vesselam...

Yüsra D. Büyükcebeci